Piszę o edukacji z perspektywy codziennej szkolnej praktyki. Zastanawiam się nie tylko nad tym, czego uczymy, ale przede wszystkim nad tym, jak tworzyć szkołę, w której uczniowie chcą i potrafią się uczyć, myśleć samodzielnie i brać odpowiedzialność za własny rozwój.
Na blogu dzielę się refleksjami o motywacji, relacjach, ocenianiu, kulturze błędu, pracy nauczycieli i zmianach w edukacji. Interesują mnie rozwiązania, których podstawą nie są modne slogany, ale rozumienie tego, jak naprawdę działa szkoła.
Dyskusja o uczciwości Najciekawsza część tej historii wcale nie wydarzyła się w szkole. Rozegrała się pod artykułem opisującym sprawę siedemnastolatka, który miał sfałszować wpis w
Czy procedura podwyższania oceny ma jeszcze sens? W polskiej szkole istnieje wiele rozwiązań, które na poziomie deklaracji wydają się rozsądne i sprawiedliwe. Jednym z nich
Szkoła to nie plac zabaw Nikt nie mówi lekarzowi: „Rozumiem, że operacja jest zaplanowana na wtorek, ale teraz są najlepsze ceny wyjazdów, więc zróbmy ją
Nauczyciel to obecnie jeden z najbardziej samotnych zawodów. Nauczyciel dochodzi do ściany „Chcę się tylko wygadać.” Tak zaczęła swój dramatyczny wpis na jednej z nauczycielskich
Znaczenia. Najwięcej nieporozumień pojawia się wtedy, gdy jesteśmy przekonani, że wszyscy myślimy o tym samym. Jest taki genialny wiersz Szymborskiej „Na wieży Babel”. Dwoje ludzi
Jednym z najbardziej kosztownych nieporozumień współczesnej edukacji jest przekonanie, że dobra lekcja to ta, na której uczniowie popełniają mało błędów. To intuicja zrozumiała, bo przez
Więcej o ocenianiu możesz przeczytać TUTAJ Oceny do poprawy? Pod koniec roku szkolnego w wielu szkołach powtarza się dobrze znany wszystkim scenariusz. Uczniowie gorączkowo próbują
Czym różni się humanista od balkonu? Balkon potrafi utrzymać rodzinę. A co robi humanista po studiach? Pyta: „Czy frytki do tego?”. Takich tekstów
