Piszę o edukacji z perspektywy codziennej szkolnej praktyki. Zastanawiam się nie tylko nad tym, czego uczymy, ale przede wszystkim nad tym, jak tworzyć szkołę, w której uczniowie chcą i potrafią się uczyć, myśleć samodzielnie i brać odpowiedzialność za własny rozwój.
Na blogu dzielę się refleksjami o motywacji, relacjach, ocenianiu, kulturze błędu, pracy nauczycieli i zmianach w edukacji. Interesują mnie rozwiązania, których podstawą nie są modne slogany, ale rozumienie tego, jak naprawdę działa szkoła.
Doniesienia o zwiększającej się w zastraszającym tempie liczbie zakażeń koronawirusem, nasuwa wszystkim pytanie, kiedy znów wrócimy do nauczania on line i czy wykorzystamy doświadczenie z
W zeszłym roku wymyśliłam sobie cykl lekcji wokół liryki i fotografii. Z niecierpliwością czekałam na wiosnę, a tu – pierdut… pandemia. W pierwszym odruchu miałam
Kiedy w piątek odpowiadałam koleżankom z pracy na pytanie, co robię w weekend, z politowaniem kiwały głowami i przekazywały mi wyrazy współczucia. Konferencja? W weekend?
1130 kilometrów, 3 dni, niepoliczone godziny rozmów i doświadczania człowieka – to bilans mojego wyjazdu do Radowa Małego. Na początku września spotkali się tam Ambasadorzy
EduScrum to metoda projektowa, w której odpowiedzialność za proces leży po stronie uczniów. Wymyślają oni, jak zrealizują cele, planują, wyznaczają sobie zadania, monitorują postęp pracy.
Polska edukacja to jeden wielki quasi-eksperyment przeprowadzany przez średnio inteligentną małpę. Nasz człekokształtny najczęściej bierze szkołę w swoją łapkę i przekręca ją do góry nogami,
Każdy człowiek potrzebuje nowych doświadczeń. Bez nich myślimy schematycznie i podążamy utartymi ścieżkami, nawet jeśli cały świat ruszył już nową autostradą. Powtarzając z roku na
